Parçalar ve Bölümler

12-31 Ekim tarihleri arasında ağırladığımız Paula Lopreiato, rezidans programı süresince ürettiği işleri 30 Ekim Perşembe saat 19:00'da halka sanat/ galeri'de paylaşıyor! 
 
"Parçalar ve Bölümler" adlı sergi multimedya yerleştirmesinden oluşuyor.
 
Açılış: 30.10.2014 Perşembe,19:00
 
Sergi Tarihleri: 30.10.2014-05.11.2014 
 
 
Bizler sadece parçalar halinde görürüz / göz açıp kapayıncaya kadar, bir kalp atışında / parçalar ve bölümler halinde / ve belki de tamamen hatırlayamayacağınız birkaç şey daha var / ve siz parçalar ve 
 
bölüm halindesiniz. / Parçalar ve Bölümler (Laurie Anderson’ın “pieces and parts”/”parçalar ve bölümler” adlı şarkısından düzenlenmiş bir metin)
 
 
Bu çalışmam Laurie Anderson’a saygı niteliğinde; sanatım ve kimliğim için destek ve ilham almamda onun rolü hep çok önemli olmuştur. Bu enstalasyon bellek ve kimlik arasındaki ilişkiyi araştırıyor. Benlik ve bellek üstü kapalı bir biçimde birbirini düzenliyor, inşa ediyor ve birbirine anlam veriyor. İçtenlikle şunu söyleyebiliriz: Ne hatırlıyorsak oyuz ve anılarımız da biziz.
 
BAVULDAKİ PUZZLE’LAR (BİLMECELER): Puzzle’ların parçaları kimliğimizin temelinde yatan anıların bir sembolüdür. Bu enstalasyonda, her bir deneyimin sadece küçük, ayrı parçalar halinde özümsendiğini yansıtmak için puzzle tamamlanmamıştır. Örneğin, zihnimizde daha önce ziyaret ettiğimiz bir yer hakkındaki anımız küçük kısımlardan oluşur: bir koku, bir ses, bir renk veya manzaranın anlık bir görüntüsü.
 
BENİM (PUZZLE’IM) BİLMECEM: Bu parçalar bir resmin tamamını oluşturuyor: öz-kimlik. Benim (puzzle’ım) bilmecem aralarında tamamlanmış olan tek enstalasyon çünkü bu iş benim deneyimim ve kimliğim hakkında konuşuyor. Hatıralar benim kişiliğimi oluşturur ancak aynı zamanda benim geçmişimin, kültürümün, tek bir kelimeyle ifade edecek olursam bavulumun parçasıdır. İçimdeki her şey geçmiş deneyimlerimin parçalarıyla dolu bir bavul gibi adeta. 
 
VİDEO: Kimlik ve bellek sorusu zihinlerimizdeki donmuş parçaların bir derlemesi olmaktan daha karmaşık ve video, kimliğimizin durmaksızın değişmesi gibi belleğin nasıl değişen ve akan bir şey olduğunu yansıtmakta. Bu karmaşıklığı İstanbul’daki yaşamımdan parçaları duvarlara yansıtarak videolarla açıklamaya çalıştım.
 
BOŞ BAVULLAR: Puzzle’larla dolu olanın etrafındaki boş bavullar gelecek yolculuklarımı, tanışacağım insanları ve yaratacağım anılarımı yansıtıyor. Bavullar halka’nın bir parçası olan kabine nadire’de zaten yer alıyordu. İşlerimle bavullara farklı bir anlam kazandırdım, galerideki öğeleri işin bir parçası olarak kullanma ve işlerimin galerinin doğal haliyle bütünleşmesi fikri hoşuma gitti.
 
MÜZİK: Mekanlarda bulunan öğeleri kullanma seçimim, ortam ve insanlar arasında sadece bir sergi için galeriyi ziyaret ediyor olmaktan daha güçlü bir etkileşim ve bağlı olma duygusu yaratıyor. Bu, kullanılan müziğin halka’da çalışan kadınlar tarafından karar verilmesine izin vermemle yansıtılıyor. Çünkü “Parçalar ve Bölümler” yaşayan bir enstalasyon, bu galeri gibi yaşayan bir yerde büyüyor. Kullanılan müziğin “halka’nın müziği” olmasını istedim (örn: hoparlörlerden gelen şarkılar, belki sessizlik veya çevre gürültüsü ya da galeride çalışan kadınların sesi).
 
TAT VE KOKU: Çok algılılık sanatsal araştırmamın her zaman parçası olmuştur ve ayrıca bu unsur galerinin tasarımıyla da örtüşmekte. Aslında halka sanat/ galeri aynı zamanda keyifli bir buluşma yeri 
ve bu sebeple enstalasyonuma kahvenin tadını ve kokusunu da ekledim. Çünkü biri içeri girdiği zaman kahve veya çay ikram etmemizdeki keyif ve misafirperverliğin ortak geçmişine başvurmak ve onu hatırlatmak istedim. 
 
halka sanat projesi ekibine hayatlarının küçük bir parçasında ve bu projede yer verdikleri için bu özel teşekkürü borç bilirim. Bu özel anıyı asla unutmayacağım.