Röportaj : Jenny Rafalson - Bilmeden Geri Dönmek

Kendinden ve genel hatlarıyla sanatsal arayışından söz eder misin?

YaÅŸantımın parçası olan ve günlük anlar, anılar, olaylar gibi duygularımla iliÅŸkili konuları fotoÄŸraflıyorum.YönlendirilmiÅŸ stüdyo iÅŸleriyle içinde kısa bir anı barındıran belgesel fotoÄŸrafın sınırları arasında geziniyorum. Bu ikisini karıştırıp büyükannemin öykülerini esinleyen çiçekler, çorba kalıntıları, eski bir negatif film, eski bir duvar kağıdı ve dahasını bir araya getiren imgeler oluÅŸturuyorum. 

 

Bu sergi fikri nasıl ortaya çıktı?

Kimlikle ilgili bir arayışta olduÄŸumdan gittiÄŸim her yerde orayla baÄŸlantımı bulmaya çalışıyorum. Burada da aynısını yaptım. Burada yaÅŸayanlarla konuÅŸtum, yerel mallar satan dükkanlardan nesneler topladım ve kenti daha iyi anlayabilmek için tarih okuması yaptım.

Süreç senin için nasıl geliÅŸti?

İlk ikisi kimliÄŸimden gelen olmak üzere Rus, İsrail ve Türk kültürleri arasında çok sayıda baÄŸlantı noktası buldum. Bazen çok ÅŸaşırdım çünkü bu baÄŸlantıları hiç beklemiyordum. Beni en çok insanların çektiÄŸini fark ettim. Kültürlere dair öyküleri o kültürün kendisinden daha ilginç geldi bana.

halka’da gerçekleÅŸtirdiÄŸin rezidans katılımın süresince bu kentle yaÅŸadığın deneyimi nasıl tanımlarsın?

İlginçti. İnsanların İsrail’e iliÅŸkin fikirleri yüzünden bazen İsrailli kimliÄŸimden rahatsızlık duydum. Ama ben düÅŸündüklerinden ve haberlerde gördüklerinden farklı çıktım. Sonuçta, İstanbul benim için çok ilginç ve ilham verici bir kent oldu.

İsrail’deki çaÄŸdaÅŸ sanat sahnesi hakında ne düÅŸünüyorsun ve İstanbul’daki için izlenimin ne?

Bence İsrail’deki sanat sahnesi ülkeyi yansıtıyor; çok küçük ve bir çok sanatçı eÄŸitim almak ya da yaÅŸamak için yurtdışına gidiyorçünkü bu ülke gerçekten herkes için çok küçük. İstanbul’daki sanat sahnesini, müzeleri ve gezdiÄŸim bazı galerileri sevdim. Sadece Türk sanatçıların olmadığını görmekten de mutlu oldum. Ama daha fazla politik sanat görmeyi beklerdim.